الزمخشري

275

مقدمة الأدب ( فارسى )

[ اسْتَعَفَّ ] اسْتَعَفَّ عَن المَسْأَلَةِ پرهيز كرد از خواستن 6 عفَّ ، [ اسْتَقَفَّ ] اسْتَقَفَّ الشَّيْخُ انضمَّ ، [ اسْتَكَفَّ ] اسْتَكَفَّ الشَّىْءَ وضَع يدَه على حَاجِبَيْهِ لينظره و اسْتَكَفُّوا حَوْلَ الشَّىْءِ أحاطوا به ينظرون إليه ق [ اسْتَحَقَّ ] اسْتَحَقَّ الشَّىْءَ سزاوار شد چيز را 6 استوجبه [ اسْتَدَقَّ ] اسْتَدَقَّ الشَّىْءُ باريك شد چيز 6 دقَّ [ اسْتَرَقَّ ] اسْتَرَقَّهُ بنده كرد اور ا 6 بمعنى أرقَّه ل [ اسْتَحَلَّ ] اسْتَحَلَّ الحَرامَ حلال داشت حرام را [ اسْتَدَلَّ ] اسْتَدَلَّ به عَلَيْهِ دليل جست به دو بران 7 دليل ساخت [ اسْتَذَلَّ ] اسْتَذَلَّهُ خوار داشت او را 6 أذلَّه [ اسْتَزَلَّ ] اسْتَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ بلغزانيد او را ابليس 6 أَزلَّه [ اسْتَظَلَّ ] اسْتَظَلَّ بالشَّجَرَةِ در سايهء درخت نشست [ اسْتَغَلَّ ] اسْتَغَلَّ الدَّارَ مزد بستد خانه را 6 حصَّل غَلّتها 7 به مزد داد خانه را [ اسْتَقَلَّ ] اسْتَقَلَّ الشَّىْءَ اندك يافت چيز را 7 اندك داشت و اسْتَقَلَّ بالحَمْلِ به خودى خود بار بركرفت 6 رفَعه 7 برداشت بار را و اسْتَقَلُّوا عن الدَّارِ از خانه برفتند 6 مضوا و ارتحلوا 7 كوج كردند از سراى [ اسْتَهَلَّ ] اسْتَهَلُّوا الهِلَالَ ماهِ نو بديدند و هو مُسْتَهَلُّ الشَّهْرِ أوّلِ ماه 5 غُرّة و اسْتَهَلَّ الصَّبِيُّ بانك كرد كودك پيش زادن 6 صاحَ عند الولادة و اسْتَهَلَّ المَطَرُ فرو ريخته شد باران 7 بانك كرد باران بوقت ريختن و اسْتَهَلَّ وَجْهُهُ بتافت روى وى 7 بدرخشيد روى وى م [ اسْتَتَمَّ ] اسْتَتَمَّهُ تمام كرد او را [ اسْتَجَمَّ ] اسْتَجَمَّ البِئْرَ تركها حتى جَمَّ ماؤُها و اسْتَجَمَّ الفَرَسُ جمَّ [ اسْتَحَمَّ ] اسْتَحَمَّ خوى كرد 7 عَرَق كرد و هو الحَمِيمُ العَرَق 6 و اسْتَحَمَّ دخَل الحمام و اغتسل بالماءِ الحميم 6 [ اسْتَذَمَّ ] اسْتَذَمَّ إِلَيْهِ فعَل ما يذمّه عليه [ اسْتَرَمَّ ] اسْتَرَمَّ الحائِطُ عمارت خواست ديوار كهنه 6 [ اسْتَطَمَّ ] اسْتَطَمَّ شَعَرُهُ أي أطمَّ ن [ اسْتَجَنَّ ] اسْتَجَنَّ بالمِجَنِّ پوشيد خود را بسپر 6 استتر به 7 نكاه داشت خود را بسپر [ اسْتَكَنَّ ] اسْتَكَنَّ پنهان شد 6 صار فى الكنّ المُعْتَلّ الفاءِ بالواو ، ، ، أ [ اسْتَوْطَأَ ] اسْتَوْطَأَ المَرْكَبَ و الفِرَاشَ نرم يافت مركب و پستر را 6 وجَده وَطيئًا ب [ اسْتَوْجَبَ ] اسْتَوْجَبَ الأَجْرَ سزاوار شد مزد را 6 استحقّه [ اسْتَوْعَبَ ] اسْتَوْعَبَ الشَّىْءَ از بن بركند چيز را 6 استأصله و أخذ كلَّه و اسْتَوْعَبَ الخَرَاجَ بجملكى بستد خراجرا [ اسْتَوْهَبَ ] اسْتَوْهَبَهُ الشَّىْءَ بخشش خواست ازو چيز را ح [ اسْتَوْضَحَ ] اسْتَوْضَحَ الشَّىْءَ نيك نكرست چيز را 5 باريك نكرست چيز را ، طلَب الوضوح بالنظر 6 اسْتَوْضَحْتَ الشَّىْءَ اذا وَضَعْتَ يدَك على عينَيْك تنظر هَلْ تراه و يُقال اسْتَوْضَحَ عنه أي بَحث د [ اسْتَوْقَدَ ] اسْتَوْقَدَ النَّارَ افروخت آتش را 6 أوقدها [ اسْتَوْلَدَ ] اسْتَوْلَدَ الجَارِيَةَ مادر فرزند كرد كنيزك را ر [ اسْتَوْفَرَ ] اسْتَوْفَرَهُ تمام ستد او را 5 تمام ستد حق را ، تمام خواست حق را 6 استوفاه ز [ اسْتَوْفَزَ ] اسْتَوْفَزَ بر سر پاى نشست 6 قعَد مُنْتَصِبًا غير مطمئنّ و و هو عَلَى وَفْزٍ بر سر پاى نشسته 5 بر سرِ پنجهء پا